Kręgi bliskości: ty w centrum, bliscy w wewnętrznym kręgu, szersze grono w zewnętrznym
UCLA · De Jong Gierveld

Test na samotność

Zdarza się, że wokół są ludzie, ale nie masz z kim szczerze porozmawiać? Test pokaże, czego najbardziej ci teraz brakuje: jednej bliskiej osoby czy szerszego kręgu znajomych.

  • 5–7 min
  • 31 stwierdzeń
  • Anonimowo
  • Wynik od razu
  • Bezpłatnie, wynik od razu
  • Zwalidowana metoda: UCLA-3 (Russell, 1996), De Jong Gierveld

Trzy wymiary samotności

Samotność ma różne oblicza. Test rozdziela ją na trzy części, a każdą z nich zobaczysz osobno w wyniku.

UCLA · 20–80 punktów

Ogólne odczucie

Jak często czujesz oddalenie od ludzi, nawet gdy inni są obok.

DJGLS · 0–6 punktów

Samotność emocjonalna

Brak bliskiej osoby, której można zaufać bez masek i tłumaczeń.

DJGLS · 0–5 punktów

Samotność społeczna

Brak szerszego kręgu: znajomych, kolegów lub społeczności, do której należysz.

Co otrzymasz

  • Mapę kręgów bliskości. Znajdujesz się w środku dwóch kręgów pokazujących, jak pełne wydają się teraz bliskie i szersze relacje.
  • Ogólny wynik UCLA. Liczba punktów od 20 do 80 wraz z czytelnym wyjaśnieniem.
  • Czego najbardziej brakuje. Głębokiej bliskości czy szerszego grona — od tego zależy, co pomoże najbardziej.
  • Wskazówki pod twój wynik. Konkretne, spokojne kroki na początek.

Jak czytać wynik

Progi odpowiadają sposobowi obliczania wyniku w teście. Wyższy wynik oznacza silniejsze poczucie samotności.

Skala UCLA, 20–80 punktów

20–34
Niski poziom. Zazwyczaj nie ma ostrego niedoboru kontaktów.
35–49
Umiarkowany poziom. Brakuje poszczególnych bliskich więzi lub szerszego kręgu.
50–64
Powyżej średniej. Poczucie izolacji pojawia się często.
65–80
Wysoki poziom. Samotność jest wyraźna i prawdopodobnie trwa od dłuższego czasu.

Skala De Jong Gierveld, 0–11 punktów

0–2
Wystarczająco więzi. Zarówno bliskich osób, jak i szerszego grona jest pod dostatkiem.
3–8
Umiarkowana samotność. Brakuje bliskości, szerszego kręgu lub po trochu jednego i drugiego.
9–11
Wyraźna samotność. Zauważalny niedobór zarówno bliskich relacji, jak i szerszego towarzystwa.

Jak przebiega test

Test składa się z dwóch części i liczy łącznie 31 stwierdzeń. Pierwsza obejmuje 20 pytań skali UCLA z odpowiedziami od „Nigdy” do „Często”. Druga to 11 stwierdzeń skali De Jong Gierveld z odpowiedziami „Tak”, „Nie” lub „Częściowo” za pomocą gestu przesunięcia albo przycisków.

Odnoś się do tego, jak czujesz się zazwyczaj w ostatnim czasie, a nie jednego trudniejszego dnia. Nie ma tu dobrych ani złych odpowiedzi.

  • Bezpłatnie, wynik od razu
  • Zwalidowana metoda: UCLA-3 (Russell, 1996), De Jong Gierveld

Najczęstsze pytania

Dodatkowe informacje o skale samotności UCLA oraz De Jong Gierveld

Autorzy metody:
UCLA Loneliness Scale (wersja 3): Daniel W. Russell (1996). Skala samotności De Jong Gierveld: Jenny de Jong Gierveld, Frans Kamphuis (1985); podręcznik do wersji 11-punktowej: Jenny de Jong Gierveld, Theo van Tilburg (1999). Polskie walidacje: Kwiatkowska i in. (2018) dla R-UCLA; Grygiel i in. (2013) dla 11-itemowej skali DJGLS.
Podstawa naukowa:
Obie skale należą do najczęściej stosowanych narzędzi w badaniach nad samotnością. UCLA v3 mierzy ogólne poczucie samotności (α Cronbacha = 0,89–0,94), natomiast skala De Jong Gierveld osobno ocenia samotność emocjonalną i społeczną zgodnie z modelem Roberta Weissa (1973). Prezentowane pozycje są neutralnymi płciowo tłumaczeniami własnymi ze skal źródłowych.
Ograniczenia testu:
To narzędzie do samopoznania, a nie diagnoza medyczna. Przedziały wyników mają charakter orientacyjny, a rezultat opisuje obecny stan, który może ulegać zmianie.
Zastrzeżenie medyczne: Ten test jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych i informacyjnych i nie zastępuje profesjonalnej porady, diagnozy ani leczenia medycznego czy psychologicznego. Jeśli odczuwasz poważny dyskomfort, skontaktuj się z wykwalifikowanym specjalistą.

Źródła

  1. Russell, D. W. UCLA Loneliness Scale (Version 3): Reliability, validity, and factor structure. Journal of Personality Assessment, 1996, 66(1), 20–40. doi.org
  2. De Jong Gierveld, J., & Kamphuis, F. The development of a Rasch-type loneliness scale. Applied Psychological Measurement, 1985, 9(3), 289–299. doi.org
  3. Grygiel, P., Humenny, G., Rębisz, S., Świtaj, P., & Sikorska, J. Validating the Polish Adaptation of the 11-Item De Jong Gierveld Loneliness Scale. European Journal of Psychological Assessment, 2013, 29(2), 129–139. doi.org
  4. Kwiatkowska, M. M., Rogoza, R., & Kwiatkowska, K. Analysis of the psychometric properties of the Revised UCLA Loneliness Scale in a Polish adolescent sample. Current Issues in Personality Psychology, 2018, 6(2), 164–170. doi.org
  5. Masi, C. M., Chen, H.-Y., Hawkley, L. C., & Cacioppo, J. T. A meta-analysis of interventions to reduce loneliness. Personality and Social Psychology Review, 2011, 15(3), 219–266. doi.org

  • Bezpłatnie, wynik od razu
  • Zwalidowana metoda: UCLA-3 (Russell, 1996), De Jong Gierveld